با حرکت‌های مثبتی که طی چند سال گذشته صورت گرفته، ورزش بانوان از انزوا خارج شده و جایگاه خود را نزد مسئولان ارشد ورزش باز کرده است.

کد خبر: ۷۱
تاریخ انتشار: ۰۷:۲۲ - ۱۳۹۴/۰۱/۰۱

به گزارش پایگاه خبری، تحلیلی ورزش لرستان، با حرکت‌های مثبتی که طی چند سال گذشته صورت گرفته، ورزش بانوان از انزوا خارج شده و جایگاه خود را نزد مسئولان ارشد ورزش باز کرده است. جدا از بحث اهمیت و ضرورت ورزش برای بانوان که می‌تواند ورزش را در بین خانواده‌ها بیمه کرده و سلامت فردی و اجتماعی را تضمین کند، امروزه بحث مدال آوری و نقش آن در ارتقای جایگاه ورزش ایران در بازی‌های آسیایی و جهانی بر هیچ کس پوشیده نیست و به یمن انگیزه قهرمانی بیدار شده در بین بانوان است که امروز سرمایه گذاری‌ها در این بخش، شکل بهتری به خود گرفته و در مسیری مشخص می رود تا استعدادها و پتانسیل‌های بالای بانوان ورزشکار را در این بخش به منصه ظهور برساند.

شاید طی این سال‌ها محمد علی آبادی نخستین مسئول ورزشی بود که هم‌پا با توجه و حمایت از ورزش قهرمانی مردان، به ورزش قهرمانی بانوان نیز به همان میزان توجه نمود تا با تشکیل هسته‌های ورزش قهرمانی در رشته‌های مختلف بانوان، برنامه‌ها در این بخش جهت یافته و با دور شدن از حرکت‌های شعارگونه، برنامه ریزی‌های قهرمانی در بخش بانوان، جدی تر از هر زمان به اجرا گذاشته شود.

هرچند​ تمام دار و ندار مدالی ورزش بانوان ایران در طول ادوار بازی‌های آسیایی به ۱۸ مدال طلا، نقره و برنز خلاصه می‌شود، اما چینی‌ها، ژاپنی‌ها، کره‌ای‌ها و سایر کشورهای شرق آسیا، با توجه به سرمایه گذاری بالایشان در ورزش قهرمانی بانوان، بیشترین مدال‌های خود را در بازی‌های آسیایی در این حوزه صاحب می‌شوند تا ورزش ایران در رقابتی نابرابر و صرف توجه به مدال آوری مردان، نتواند آن‌چنان که باید و شاید با قدرت‌های شرق آسیایی رقابت کند. در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه و در حالی که نخستین هسته‌های قهرمانی ورزش بانوان شکل گرفته بود، کاروان ایران در تکواندو صاحب دو مدال برنز توسط مهروز ساعی و افسانه شیخی شد و این در شرایطی بود که آتوسا پورکاشیان نیز در مدال برنز تیمی شطرنج بازی‌های آسیایی، سهیم بود.

در فردای بازی‌های آسیایی علی آبادی، رئیس وقت سازمان تربیت بدنی با جمع کردن روسای فدراسیون‌ها از آنان به جد خواست که در جهت ارتقای جایگاه ورزش ایران در بازی های آسیایی، دوچندان در ورزش قهرمانی بانوان سرمایه گذاری کرده و حرکت‌های توسعه‌ای در این بخش را شتاب بخشند. شاید با همین توجهات بود که در بازی‌های آسیایی دور بعد در گوانگجو چین، نخستین مدال طلای ورزش بانوان ایران در بازی‌های آسیایی به دست آمد تا این طلا شور و هیجان خاصی در کاروان ورزش ایران ایجاد کرده و زمینه درخشش و مدال آوری بیشتر بانوان ورزشکار در این بازی‌ها را فراهم کند. نخستین مدال طلایی را خدیجه آزادپور در ووشو برای ورزش بانوان ایران به ارمغان آورد تا مهر تاییدی زده باشد بر استعداد و توان بالای ورزش قهرمانی بانوان ایران. به دنبال طلای آزادپور در گوانگجو، الهه منصوریان نیز در ووشو برنز گرفت، فاطمه چالاکی و سمیرا ملکی پور در کاراته برنز گرفتند، کبدی بانوان صاحب مدال برنز بازی‌های آسیایی شد و در روئینگ سبک وزن، تیم چهار نفره ایران به مدال برنز رسید. در تیراندازی الهه احمدی نقره گرفت و تیم زنان نیز در قسمت ۵۰ متر سه وضعیت صاحب مدال برنز شد و بالاخره در تکواندو راحله آسمانی و پریسا فرشیدی نقره گرفتند و سارا خوش جمال فکری، سمانه شش پری و سوسن حاجی پور صاحب مدال برنز شدند تا ورزش ایران در چهار سال توجه جدی به ورزش بانوان، نتیجه قابل قبولی را به لحاظ مدال آوری گرفته باشد. در حقیقت بانوان ایران با این حجم از مدال آوری خود سهمی قابل توجه در صعود دو پله‌ای ورزش ایران به مقام چهارم بازی های آسیایی گوانگجو چین داشتند تا به این ترتیب فصل نوینی در ورزش بانوان کشورمان گشوده شود.

هر چند ​ امروز نیز در راه حضور در بازی های المپیک ۲۰۱۲ لندن، بانوان ورزشکار کشورمان صاحب هشت سهمیه حضور در بزرگ ترین و مهم ترین رویداد ورزشی دنیا شده‌اند، اما یقیناً هنوز هم در ابتدای راه قرار داریم و نباید با قانع شدن به وضعیت موجود، دامنه سرمایه گذاری های خود را در این بخش کاهش دهیم. حضور بانوان ورزشکار ایران در سایه حجاب و عفاف ایرانی در بازی‌های آسیایی و جهانی در شرایطی صورت می‌گیرد که سنگ اندازی های بسیار در این راه نیز باعث نشده ورزش ایران با عقب نشینی از مواضع خود، حضور بانوان در عرصه قهرمانی را به هر قیمت بخواهد. در حقیقت بانوان شایسته ورزش ایران در مقام عمل نشان داده‌اند که حجاب و رعایت موازین اسلامی، مانعی در راه افتخارآفرینی آنان در رقابت‌های آسیایی و جهانی نیست تا کشورهای مسلمان زیادی نیز به تبع ورزش بانوان ایران، با پوشش ورزشکاران بانوی خود را در عرصه رقابت‌های مختلف بین المللی شرکت داده و از جایگاه والای زن مسلمان دفاع کنند.

به هر صورت و در شرایطی که طی این سال‌ها، اقبال به ورزش قهرمانی بانوان از سوی خانواده‌ها دوچندان شده، می‌توان دورنمای بهتر و روشن تری را برای ورزش ایران در عرصه بازی‌های آسیایی و بین المللی متصور بود، به ویژه این که طی این سال​ها نیز زیر ساخت‌های ورزش بانوان در شهرهای مختلف توسعه یافته است تا بانوان ورزشکار با برخورداری از امکانات بهتر، استعدادهای درونی خود را شکوفا سازند.

حجت‌اله اکبرآبادی

 

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
پربحث ترین
انتقادات و پیشنهادات
نتایج زنده