ورزشکار نخبه الشتری؛

فرزند شهید علی همت دوستی می گوید: پدرم به معنای واقعی من آموخت قهرمان کسی است که خودش را از اسارت دنیا آزاد کند و سعادت ابدی را بدست آورد.

 

کد خبر: ۲۱۵
تاریخ انتشار: ۰۹:۳۵ - ۱۳۹۴/۰۲/۰۷

به گزارش پایگاه خبری، تحلیلی ورزش لرستان داوود دوستی از جمله جوانان بسیجی موفق در عرصه ورزش شهرستان سلسله بشمار می آید. وی فرزند شهید علی همت دوستی است که سالهای زیادی را در اسارت گذراند. در گفتگوی زیر بیشتر با وی و پدر شهیدشان آشنا می شویم.

ضمن عرض سلام؛ خودتان را بیشتر معرفی کنید.

بنده هم عرض سلام دارم. داوود دوستی هستم؛ متولد سوم شهریور سال 1358 ساکن شهرستان الشتر.

تحصیلاتتان را تا چه سطحی ادامه داده اید؟

من فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد تربیت بدنی هستم.

فعالیتهایتان را در بسیج از چه زمانی آغاز کردید؟

سال 1372 بود که وارد بسیج شدم و در طول سالهای مختلف، مسئولیتهای متعددی در بسیج برعهده داشته ام. البته چون علاقه زیادی به ورزش حرفه ای داشتم، بیشتر در این عرصه فعالیت می کردم.

از چه زمانی و در چه رشته ای ورزش حرفه ای را آغاز کردید؟

از دوران کودکی علاقه خاصی به ورزش و بخصوص کاراته داشتم؛ همین علاقه باعث شد تا از دوران نوجوانی فعالیت در رشته کارته، سبک شی تو ریو را دنبال کنم.

تاکنون در چه سطحی از مسابقات شرکت داشته اید و چه مقامهایی را کسب نموده اید؟

در طول سالهای گذشته در مسابقات زیادی شرکت کرده ام که شرکت در مسابقات جهانی و آسیایی از جمله این موارد هستند؛ به لطف خدا تاکنون توانسته ام 40 مدال در مسابقات کشوری و منطقه ای را کسب نمایم. طی سالهای 1375 تا 1386 توانستم قهرمانی خود را در استان حفظ نمایم و در مسابقات دانشجویی هم تاکنون 11 مقام بدست آورده ام.

انگیزه شما از فعالیت ورزشی حرفه ای در قالب بسیج چه بوده است؟

امام خمینی(ره) می فرمایند "بسیج لشکر مخلص خداست" ؛ اخلاص و جمع معنوی بسیجیان از مهمترین دلایلم برای حضور در بسیج بوده است و همین امر باعث شد تا انگیزه ام روز به روز بیشتر شود و هدفم را گم نکنم.

الگوی شما در ورزش حرفه ای چه کسی است؟

 الگوهای حقیقی ما شهدا هستند؛ آنهایی که بسیجی وار با غلبه بر حب دنیا توانستند جام قهرمانی مبارزه با نفس را با افتخار بالای سر بگیرند؛ در این میان پدرم الگوی رفتاری و اخلاقی ام بوده و هست چرا که صبورانه سالهای زیادی را در اسارت به سر برد و درس قهرمانی مبارزه با نفس را عملاً به من آموخت.

از نحوه شهادت پدرتان بیشتر برای ما بگویید.

پدرم، شهید علی همت دوستی در همان اوایل شروع جنگ تحمیلی که من در آن سالها تقریباً یک سال بیشتر نداشتم به جبهه های حق علیه باطل رفت و در همان سال بود که به اسارت دشمن بعثی درآمد که بعد از تحمل 112 ماه اسارت، در سال 69 آزاد شدند و به ایران بازگشتند. پدرم جانباز 75 درصدی بودند و در نهایت به خاطر جراحات ناشی از جنگ تحمیلی و بمباران شیمیایی دشمن به شهادت رسیدند. از خصوصیات کم نظیر ایشان می توانم به صبر زیاد و قدرت جسمانی شان اشاره کنم. دوستان و همرزمانش به او لقب "سردار صبر" داده بودند؛ مشکلات و سختی ها هیچوقت باعث نشد که خلقیات نیکوی پدرم تغییر کند و به خاطر همین حسن خلقش همه او را دوست داشتند.

پایگاه خبری تحلیلی ورزش لرستان

لحظه‌ای که پدرتان از اسارت بر می گشت چه احساسی داشتید؟

در آن سالها تقریباً 11 سال داشتم و بی صبرانه مشتاق دیدار او بودم. هیچوقت فراموش نمی کنم که با چه شور و اشتیاقی مرا در آغوش گرفته بود. به پدرم افتخار می کردم و هیچ وقت نمی توانم اوج احساساتم را از اولین دیدار با وی ابراز کنم. شاید برایتان جالب باشد که پدرم همرزم کسانی همچون شهید "محمدجواد تندگویان" و "مرحوم سیدعلی اکبر ابوترابی" بود و خاطرات زیبایی را از این عزیزان به یاد داشت و نقل می کرد.  

از ویژگی‌ها و خصوصیات اخلاقی پدرتان بیشتر برای ما و مخاطبان بگویید و اینکه چه خاطره‌ای از وی دارید.

پدرم عاشق اباعبدالله الحسین(ع) بود و هرگاه که اسم امام حسین(ع) می آمد، ناخودآگاه اشک در چشمانش حلقه می بست. هرگاه از او می خواستیم که از دوران اسارتش خاطراتی را نقل کند می گفت "نگویید اسارت؛ اسیر کسی است که در بند دنیا و شهوات گرفتار است و خدا را فراموش کرده" ؛ این مطلب خیلی برایمان آموزنده و جالب بود. زمزمه نیمه شب هایش به هنگام نماز شب را هیچگاه فراموش نمی کنم؛ به نماز اول وقت بسیار مقید بود و ما را به داشتن اخلاق خوب، انجام واجبات و دوری از حرام بسیار توصیه می کرد.

توصیه شما بعنوان یک بسیجی ورزشکار به جوانان و نوجوانان چیست؟

اولین توصیه حقیر این است که قدر این نظام مقدس و دستاوردهای آن را بدانیم و پشتیبان ولایت فقیه باشیم تا آسیبی از ناحیه دشمن به کشور نرسد؛ همه ما مدیون خون شهدا، خانواده شهدا، جانبازان و ایثارگران هستیم لذا با تمام وجود سعی کنیم که راه شهدا را ادامه دهیم و با رفتار و کردار خود حافظ دستاوردهای آن عزیزان باشیم. توصیه دیگرم به همه جوانان و حتی کسانی که در سنین بالا هستند این است که ورزش کردن را فراموش نکنند و حتماً در طول هفته ساعات خاصی را به انجام ورزش اختصاص دهند؛ ورزش کردن عامل تندرستی و اعتماد بنفس می شود و در مقابل، کسالت و تنبلی باعث بروز انواع اختلالات جسمی و روحی است. جامعه ای که به ورزش روی بیاورد، جامعه موفقی خواهد بود.

در پایان اگر صحبت خاصی دارید بفرمایید.

امروز که به لطف خدا و جانفشانی های بسیجیان امنیت و آرامش در کشور اسلامی ما حاکم هست، وظیفه ما است که در هر عرصه ای که فعالیت می کنیم، شهدا و راه آنان را فراموش نکنیم. با افتخار همه مدالها و مقامهایی را که کسب نموده ام به خانوده معظم شهدا تقدیم میکنم.

اسداله محبی

انتهای پیام/

 

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
پربحث ترین
انتقادات و پیشنهادات
نتایج زنده